de-plattsnackers.de Logo!
Fotos
Trennlinie
Symbol Startseite
Trennlinie
Symbol Was ist Neu?
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Geschichten
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Gedichte
Trennlinie
Symbol Advent bis Silvester
Trennlinie
Symbol Wintergeschichten
Trennlinie
Symbol Frühlingserwachen
Trennlinie
Symbol Sommerfreuden
Trennlinie
Symbol Herbsterlebnisse
Trennlinie
Symbol Heimische Vogelwelt
Trennlinie
Symbol Historische Bilder
Trennlinie
Symbol Termine
Trennlinie
Symbol Autorenliste
Trennlinie
Symbol Wortliste
Trennlinie
Symbol Kontakt
Trennlinie
Symbol Persönliches
Trennlinie
Symbol Links
Trennlinie
Symbol Impressum
Trennlinie
Symbol Datenschutz
Trennlinie


16491509 Besucher seit Einrichtung am 15. Oktober 2007


 

Wiehnachten in Oostpreußen (1)

 

Burgen in uns groot Familie bĂŒn ik up een goodvermögend Hoff in Oostpreußen upwussen un dat fehlt an nix. De Advent- un de Wiehnachtstied in mien Öllernhuus weer prent för mien Leven un is in good Erinnerung bleven. Ik hebb se as besĂŒnners moie, festlik, wunnerlik, besinnlik, aver ok heel drock Tied föhlt un probeer de IndrĂŒcke ok mien beid Döchter to vermitteln un mit hör so mennig beleevt Bruken wieder to dragen.

 

In de Advendstied wurr in groot Mengen backt. Ganz wat besĂŒnners weer dat Maken van Königsberger Marzipan. Dat ganz Huus rook na Mandeln un Rosenwater. Wi Kinner druffen daarbi tokieken un natĂŒrelk ok van de söten Bargen slickern. Disse MarzipanstĂŒcken druffen up kien Fall up een ostpreußisch Teller fehlen. De Deeg, ut puur Mandeln, Puderzucker un Rosenwater herstellt, wurr fien utrullt un denn mit Harten, Steerns un anner Förms utstoken. Üm disse lĂŒttje Figuren legg mien Moder een small, leeg Rand, in de se mit een  Stricknadel heel moie Muster drĂŒckde. In de Midden van de Figur kemen een Puderzuckermass un as bunt

Moimakeree besĂŒnners Karsen un Sukkade. De Figuren legen up grote Blicken un worden fröher ĂŒnner sörgsaam Holtköhlenglut backen, later denn in Backovend. Mien Moder muss good uppassen, daarmit se nich so swart worden. Daardör kregen de lĂŒttje Kunstwarken hör besĂŒnners Geschmack.

 

Up grode Blicken wordt Peperkoken backen, moi maakt mit Mandeln un Belegkarsen. Nettso ut dissen Deeg maakt uns Moder för uns Kinner een prĂ€chtig Knusperhuus mit HĂ€nsel un Gretel, de Katt un Pilze ut Marzipan. De MĂŒren un dat Dack kregen zauberhaftig bunt Schlickersaken. Ut de Schössteen keem Rook ut Watte, de Fenster bestunnen ut rood Gelantineblöd, un över de bunt Pracht stree se as Snee Puderzucker. In dat HĂŒsken stell mien Moder een brennend Kers, so dat de roden Fenster wunnerlik lĂŒchten.

 

Paar Daag vör Wiehnachten weer de good Stuuv to`n Wiehnachtszimmer verklart worden. Wi Kinner druffen hier nich intreden. Mien Moder schloot de Dör of un verwahr de Schlödel. Wi Kinner kunnen hĂŒm nich kriegen. Von hier an sweven in mien Fantasie sĂŒnnerlik Heerscharen in EngelfigĂŒr de Ruum, un himmelsk Musik klung in mien Ohren.

 

De Dag vör Hillig Avend weer heel upregend, un mien Vader sung uns vör: „Morgen kommt der Weihnachts-mann, kommt mit seinen Gaben.“  Mien Brör kreeg een Daalslag un reep: „Aber ich möchte doch ein Pferdchen haben, keine Gabel und Löffel!“ Dat geev een groot Gniffeln, un mien Vader klĂ€r uns nu up, wat dat Woord „Gaben“ bedĂŒdt.

 

Mien Vader harr in d` Busch mit Kennerblick een groden Tannenboom utsöcht un ĂŒmhauen. An 23. Dezember stell he hĂŒm in de Wiehnachtsstuuv up. Sien Spitz beröhr bold de Böhn. De Boom wurdt wunnerbaar schmĂŒckt mit Glaskugeln un Figuren as Vögel, Tuten, veel Lametta und lĂŒchten Wasskersen. Wi Kinner tövten an Hillig Avend al lang gespannt un ungedĂŒldig daarup, dat dat buten dunkel wordt, daarmit de Wiehnachtsmann komen  un de Bimmel lĂŒden kunn. Ennelk kunnen wi in`t Wiehnachtskamer. Wi sungen all tosomen: „Ihr Kinderlein kommet.“ Wunnernd stunnen wi vör de prachtig LĂŒchterboom un all de Geschenken. Uns stillkens WĂŒnsken  weern in ErfĂŒllung gahn. Mien SĂŒster Erika un ik kregen jede een Körvpuppenwagen, Erika een hellen un ik een roden. Mien Moder harr se tegen een Goos intuscht. De Puppenwagen weer veel to groot för mi, un ik schoov hĂŒm vörsichtig dör de Stuuv.

 

Ganz besĂŒnners stolt weer mien Brör Dietmar, de sĂŒck gliek up sien luurt Huppelpeerd mit de Steert ut echt Peerhaar sitten leet. He harr dat geern un nehm dat mit in sien Bedd. Dat Huppelpeerd harr sogaar Röd. Man kunn dat Peerd van de Schaukel ofnehmen un dör de Wohnung trecken. De Tögel leet Dietmar nich mehr los un sleep daarmit in, daarmit dat de Wiehnachtsmann bloot nich wedder ofnehmen kunn. Mien Brör Ingo weer eerst een Jahr old un seet tofree up de Schoot van uns Moder, mit een SpeeltĂŒgaant in sien Hand. Well weer uns Wiehnachtsmann? Uns Vader, de ja nich up uns Familienfoto to sehn weer? Wahrnehmen kunn man hĂŒm nich, de Wiehnachtsmann droog een Mask mit witt Haar vör sien Gesicht, een hoog, spitz MĂŒtz, harr een stemmigen Schal ĂŒmbunnen un weer in een lang Mantel inpackt. Neven mien Moder seet uns Omi, de Moder van mien Vader, mit een fierlik Gesicht. Unner de Tied weer uns Kinnerdeern ut dat Nahbersdörp bi hör Öllern, un uns Huushollerske Elfriede weer bi uns un stund achter uns. Dat weer uns letzt freedsaam Wiehnachtsfier in Oostpreußen, un wi schreven dat Jahr 1943.

 

Ilsa Langanke

Ut mien Book: „Und die Sehnsucht bleibt“

Schardt Verlag Oldenburg

ISBN 3-89841-298-9

 

24.11.2008

 


© 2008 Ilsa Langanke Veröffentlicht: 05.12.2008 um 12:18:16 Uhr
Dieser Text wurde 21772 mal gelesen.

Diese Seite: Weiterempfehlen - Drucken


Footer

Diese Homepage wurde realisiert durch die Event- und neue Medien GbR. (Admin)