de-plattsnackers.de Logo!
Fotos
Trennlinie
Symbol Startseite
Trennlinie
Symbol Was ist Neu?
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Geschichten
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Gedichte
Trennlinie
Symbol Advent bis Silvester
Trennlinie
Symbol Wintergeschichten
Trennlinie
Symbol Frühlingserwachen
Trennlinie
Symbol Sommerfreuden
Trennlinie
Symbol Herbsterlebnisse
Trennlinie
Symbol Heimische Vogelwelt
Trennlinie
Symbol Historische Bilder
Trennlinie
Symbol Termine
Trennlinie
Symbol Autorenliste
Trennlinie
Symbol Wortliste
Trennlinie
Symbol Kontakt
Trennlinie
Symbol Pers÷nliches
Trennlinie
Symbol Links
Trennlinie
Symbol Impressum
Trennlinie
Symbol Datenschutz
Trennlinie


16524029 Besucher seit Einrichtung am 15. Oktober 2007


 

Wiehnachtstied up Good Husum 

Min Kinner- un Wiehnachtstied up Good Husum kann ik min Leev nich vergeten, bes├╝nners deAdventstied. De Heerfroo up Good Husum harr immer een Hart f├Âr Kinner. Daar weer denn Natalie, Manfred, Liselotte, Erwin, noch een Erwin, R├╝diger, Walter, Karin und Hans-Peter und Regina. Fast elke Avend versammeln wi uns in ehr Bibliothek un h├Âr`n uns de Advents- un Wiehnachtsgeschichten an. In`t Midd van ehr Bibliothek stunn ehr Schrievdisk, un ├Âver`t Schrievdisk hung all Jahr een Adventskranz so groot as een Wagenrad. Mit veeruntwintig Keersen ÔÇô f├Âr elkeen Dag een Keers. An`t eerst Adventss├Ânndag brann een Keers up de groot Kranz, dat wurr all Dag wat heller in ehr Bibliothek. Se harr so moi M├Ąrchenb├Âker f├Âr uns parat un s├╝nner Ruh un Rast lees se uns daarut f├Âr. Selten Advents- un Wiehnachtsleder hett se uns lehrt. Daarbi weer ok een old Scheepkerleed ut Schlesien:

Wat sall dat bed├╝den? Dat ward woll all Dag!
Ik weet doch wiss, dat geiht eerst up Middennacht.
Kiekt eben her, kiekt eben her!
Wu glennen de Steernkes, je l├Ąnger, je mehr.

Drievt binanner, drievt binanner, de Schaapkes f├╝rba├č.

Drievt binanner, drievt binanner, denn wies ik Jo wat:

Daar in de Stall, daar in de Stall,

k├Ân`t een Wunner Ji sehen, drievt binanner doch mal.

 

Ganz van wieden hebb ik v├Ârsichtig toluurt,

min Hart hett bi de Anblick v├Âr Freid all hupft.

Een moje Kind, een moje Kind

liggt nu daar in de Kr├╝bb bi Esel un Rind.

 

Een grundgood Vader, de steiht ok mit darbi,

een ewigsmoi Jungfroo kneeit bi`t Kindje up dat Hei.

Um un um singt`s, um un um klingt`s,

overhoopt ganz kin Lucht, doch um un um l├╝cht`s.

 

Dat Kindje, dat bevert v├Âr Koll un v├Âr Fr├Âst,

ik doch mi: well hett dat denn blo├č so verst├Âtt?

Hebbt wi vannacht, hebbt wi vannacht

f├Âr`t Kindje woll kin warmer Harbarg todacht?

 

So gaht denn hen un nehmt mit Lammer van`t Gras

un bringt f├Âr dat neje Christkindje ok wat.

Gaht blo├č ganz sacht, gaht blo├č ganz sacht,

dat Ji v├Âr`t Kindje kin Rebullje mehr maakt.

 

Sinnig keem Nikolaus-Avend heran. Wedder seten wi ├╝nner uns Adventskranz un l├╝stern spannend de Geschichten. Mit eenmaal wurr van buten een Fenster openloken un Nikolaus stunn daar mit`n leep groot Sack un fraag: ÔÇ×S├╝nd de Kinner all leev?ÔÇť Un wi repen as ut een Mund: ÔÇ×Jaaaa!ÔÇť Sin Roo stook he wedder in un faat na sin over de Maten groot Jutesack un kipp de doch glatt so ├Âver`t Fensterbank rin in`t Bibliothek. Oh, wat weer dat fein, wi kregen Geschenken van`t Nikolaus, dat weer doch in de slecht Tied na`t Krieg, aber de Heerfroo van Good Husum verw├Âhn uns. Se harr bi Nikolaus bestellt, dat in Husum blo├č leev Kinner wohnt un he harr f├Âr elkeen een Geschenk. Wi all kregen ok een dicken Appel ut`t Appeltuun van`n Good Husum. Wi Kinner harr`n noch St├╝ck of wat an`t Boom laten, in`t Harvst gungen wi faken los to Appels klauen. Wi hebbt de Appels in uns B├╝xpiepen van uns Trainingsb├╝x fallen laten un kunnen haast neet lopen. De Appels t├╝ngeln ├╝m uns Fesseln un bi elke Tree hauen se annanner.

 

Van Nikolaus bit Wiehnachtsavend weer noch dree Week Tied un wi ├Âven een Wiehnachtssp├Âl, dat sp├Âln wi an`t Wiehnachtsavend f├Âr uns ├ľllern, Groot├Âllern un all Mitbewohner van`t Good v├Âr. Uns Heerfroo maak de Ziehharmonikad├Âr t├╝sken`t Bibliothek un de good Stuuv apen un wi stunnen sotoseggen up`t B├╝hn, de dr egentlik nich weer, wi stunnen in`t Bibliothek un hebbt dat Kr├╝bbsp├Âl v├Ârdragen. Daar weer Maria, Josef, dat Kind in`t Kr├╝bb, de hillig dree K├Ânige Melchior, Balthasar un Kaspar. Ja, de Heerder nich to vergeten. Un midden in`t Sp├Âl an`t Wiehnachtsavend ÔÇô ik weer in dit Jahr Maria ÔÇô keek s├╝k een l├╝tt Heerder h├╝lps├Âkend na mi ├╝m un meen ganz hibbelig: ÔÇ×Ich muss Pipi.ÔÇť Weg kunn he hier nich. Na dat v├Ârdragen St├╝ck weer denn sin B├╝x natt, de Footdeel haar ok wat afkregen.

 

Aber, na uns Wiehnachtssp├Âl keem dat Goodmaken: de Keersen an de groot Dannenboom in`t Stuuv brannen un in`t Boom hung f├Âr elkeen an`t Heilig Avend een Packje mit`n l├╝tt Gaav. Oh, wat weer dat fein, dat vergeet ik min Leev nich. Wi sungen all van Harten froh uns Wiehnachtsleed:

 

O Dannenboom, o Dannenboom, du driggst v├Âl gr├Âne Twieg.

Den S├Âmmer, den Winter, dat duurt de leeve Tied.

O Dannenboom, o Dannenboom, du driggst v├Âl gr├Âne Twieg.

 

Waarum sall ik nich gr├Â├Ânen, wo ik doch gr├Â├Ânen kann?

Nich Vader, nich Mudder, de hebbt daar wat an daan.

O Dannenboom, o Dannenboom, du driggst v├Âl gr├Âne Twieg.

 

Un de daar wat an daan hett, dat is de leeve Gott,

in`n S├Âmmer, in`n Winter, versorgt he mi gliek good.

O Dannenboom, o Dannenboom, du driggst v├Âl gr├Âne Twieg.

 

Karin Steiner

 

19.11.2007


© 2007 Karin Steiner Ver÷ffentlicht: 05.12.2008 um 12:18:16 Uhr
Dieser Text wurde 25204 mal gelesen.

Diese Seite: Weiterempfehlen - Drucken


Footer

Diese Homepage wurde realisiert durch die Event- und neue Medien GbR. (Admin)