de-plattsnackers.de Logo!
Fotos
Trennlinie
Symbol Startseite
Trennlinie
Symbol Was ist Neu?
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Geschichten
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Gedichte
Trennlinie
Symbol Advent bis Silvester
Trennlinie
Symbol Wintergeschichten
Trennlinie
Symbol Frühlingserwachen
Trennlinie
Symbol Sommerfreuden
Trennlinie
Symbol Herbsterlebnisse
Trennlinie
Symbol Heimische Vogelwelt
Trennlinie
Symbol Historische Bilder
Trennlinie
Symbol Termine
Trennlinie
Symbol Autorenliste
Trennlinie
Symbol Wortliste
Trennlinie
Symbol Kontakt
Trennlinie
Symbol Persönliches
Trennlinie
Symbol Links
Trennlinie
Symbol Impressum
Trennlinie
Symbol Datenschutz
Trennlinie


7795762 Besucher seit Einrichtung am 15. Oktober 2007



De Wiehnachts-Porsche

VAN ANNEUS BUISMAN UT ESENS

 

Froh al word dat düster. In de Tied för Wiehnachten was dat, as wenn mien lüttje  Stadt seggen dee: „So, nun gah ik ok maal froh slapen. Legg mi in ´t Bedd und deck  mi mit en Deck ut griese Nebel to.“

 

En langwieligen Tied för en Jung, de to anner Tieden de heele Nahmiddag buten  weer. De Straten pickendüüster. Af un an Lücht ut en Fenster van de lüttje  Geschäften. Vör een van de Fensters en Koppel Kinner, mit Nöös an d´ Glasschiev.  Ik stell mi an, neesgierig nett as de annern.

 

Dat Geschäft was de Laden van Unkel Gerd und Tant Minchen. Ik harr domaals  - as  de anner Kinner ok- vööl „Unkels" un „Tanten" in d´ Stadt. De beiden harren en lüttje  Laden mit alls dat, wat du in ´t Büro un ok in d´ School bruken deest: Papierkraam,  Schrievsaken, Schoolheften. Bit boven an d´ Deck hochstapelt. Daarto  Leertasken för d´ Inkoop und Kuffers för de Reis. Achter d‘ Tresen en grode Boord mit Böker.  Nich för to kopen, nee, to ‘n Utlehnen. Meest all för dat Hart van de Froolüü: „De  Doktor för ‘t Hart", „Leevde up krumme Wegen”, „Dat Kind sünner Öllern ut  Königsberg“ un wu de Smökers all heten. Nix för mi.

 

Man in de een Eck leeg Spööltüüg. Noch nich vööl in de Tied domaals, so kört na de grode Krieg. Puppen för de Deerns, lüttje Spöölautos för de Jungs. De van Wicking  wassen de moisten. Ik hebb noch in mien Regal en Büssing-Bus mit Anhänger, mit  de drüffen se domaals noch up de Straat.

 

In d´ Wiehnachtstied wannerden de beste Spöölsaken in dat lüttje Fenster, waar wi  uns nu de Nösen plattdrücken deen. Midden in all de mooi Saken en roodklöörten   Porsche Carrera van de Firma Distler. Oh ha – wi Jungs kennt uns all ut mit Autos -  ok wenn noch nich vööl daarvan sük up uns Straten utbreden deen. Lloyd, BMW-Isetta (dat Adventsauto „Maakt hoch de Döör"), Messerschmidt Kabinenroller, VW-Standart – ik kunn se an ´t Knattern van d` Motor utnanner hollen. Man – keen  Fahrtügen to ‘n Drömen.

 

Und nu de roodklöört Porsche, en Droom för uns Jungs. Mit en lange Kabel. Du  kannst dit Auto ok ut en Meter Ofstand stüren. Mit en iesdern Stick, nett as mit en  Zündslötel word he to ‘n Lopen brocht. Ünner de Motorklapp achtern was Platz för en  Batterie. Nett as de anner Jungs ok drööm ik, wu dat weer, wenn mi de  Wiehnachtsmann dit Auto ünner d‘ Boom leggen dee.

 

Ik rin to Unkel Gerd. Wat köst denn de Porsche? Priesen mussen domaals noch nich  dran an de Saken in ´t Fenster. Unkel Gerd seggt mi de Pries - un mien Droom platzt  as en Blaas ut Seep. Dat kunn ik nich van mien Öllern wünsken. Dat wassen  bescheiden Tieden mit bescheiden Geschenken. En paar neje bunte Taskendöker,  en lüttjet Spill in en bunten Pappkasten, mooi strickt wullen Strümpen för de kolle  Dagen. Daaröver kunn ik mi – un seker de meesten annern ok – so richtig freien. En  Porsche, en Droom van en Spööltüüg. Ik geev hüm en stillet Graff in mien Hart.

 

Wiehnachten kweem. Vader hett de Boom smückt. As ik noch lüttjeder weer, mook  dat en annern achter de ofsloten Döör van uns Stuuv. „Daar is de Wiehnachtsmann  togang“, seggt mien Moder. „Musst still wesen“, - se leggt hör Finger up de Lipp. As  dat ok in d´ Stuuv weer still is, maakt Moder vörsichtig  de Döör open, Vater kweem ut  en anner Döör daarto, un denn gung dat ünner d` Boom, kunnst haast noch de  Wiehnachtsmaann ruken. Nu was ik al öller un an twiefeln, wu dat denn is mit de  Wiehnachtsmann.

 

An de Hand van mien Öllern gung dat in ´t Wiehnachtszimmer. Ünner d‘ Boom singt  wi de oll Wiehnachtsleder: „Stille Nacht“, „Am Weihnachtsbaum" und „O, du fröhliche"  – denn eerst weren de Geschenken an ´t Rieg. Ik as de Jüngste dröff anfangen. „O,  wat för en mojen Pullover“ – ik frei mi und geev Moder en Duutje. „Un en nejen  Geha-Füller för d‘ School", ik slung mien Arms üm Vaders Benen. Und denn leeg  daar noch en groot Packje. Wat dat woll is? Gau dat bunte Wiehnachtspapier  ofmaakt. En Kasten mit en Auto daarup. Dat Bild van de Porsche ut mien Droom. Ik  drück mien Öllern en flüchtig Duutje up de Backen, pack dat Wark ut, sett de Batterie  in und stüür de ganze Avend dör uns Stuuv. Tüskenin en Fraag, de mi up ´t Hart  leeg. „Vader, wu wusst du denn, dat ik mi dit Auto wünskt hebb?“  Vader: „Du weest  doch, Unkel Gerd...he hett mi daar wat vertellt.“

 

De roodklöört Porsche steiht immer noch bi mi in d´ Vitrin. Mit ´n paar Bulen, mit  ofbladert Farv an de Steden, waar Kinnerhannen togriepen, ok al en beten anrust.  Dat Internet seggt: Vandaag is dit Auto en heel Bült mehr weert as to domalige  Tieden. Man dat blifft bi mi. Denn dat ist nich blot mien Erinnerung an dat moiste  Wiehnachtsfest in mien Kinnertied, dat is ok de Erinnerung an de Leevde van mien Öllern.

 

 

 


© 2019 Anneus Buisman Veröffentlicht: 05.12.2019 um 16:39:38 Uhr
Dieser Text wurde 1592 mal gelesen.

Diese Seite: Weiterempfehlen - Drucken


Footer

Diese Homepage wurde realisiert durch die Event- und neue Medien GbR. (Admin)