de-plattsnackers.de Logo!
Fotos
Trennlinie
Symbol Startseite
Trennlinie
Symbol Was ist Neu?
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Geschichten
Trennlinie
Symbol Plattdeutsche Gedichte
Trennlinie
Symbol Advent bis Silvester
Trennlinie
Symbol Wintergeschichten
Trennlinie
Symbol Frühlingserwachen
Trennlinie
Symbol Sommerfreuden
Trennlinie
Symbol Herbsterlebnisse
Trennlinie
Symbol Heimische Vogelwelt
Trennlinie
Symbol Historische Bilder
Trennlinie
Symbol Termine
Trennlinie
Symbol Autorenliste
Trennlinie
Symbol Wortliste
Trennlinie
Symbol Kontakt
Trennlinie
Symbol Persönliches
Trennlinie
Symbol Links
Trennlinie
Symbol Impressum
Trennlinie
Symbol Datenschutz
Trennlinie


14827917 Besucher seit Einrichtung am 15. Oktober 2007


„Gisela, du büst de Fru för mi!“

Een wohre Verteller vun: Addi Kahl Moder weer in Kriegstieden bit 1945 un dorna de Organistin in uns oolte Vicelin-Kark in Süsel. - Geev dat dortomool gresiges SirenenGehuul wegen Flegeralarm, weer dat mitünner ok verbunnen mit Stromutfall för uns oolte Karkenorgel. - Kloor weer liekes dat wi Kinner, ok in düsse Tieden, to ’n Klaveerünnerricht schickt würrn, wo wi un ok annere Döörpsgören denn vör so ’n pikkenswatte Flügel sitten müssen, üm ünner strenge Regeer vun een Klaveerliehrersch ahn Enn langwielige Tonleddern un klassische Etueden spelen möten.
 
Ik harr dat nich so mit de Klassik, dorför avers bannig wat mehr de „Lichte Muse“ un dat „Ut’n-Kopp-spelen“ in Sinn. - To ’n Bispill to geern ut mien Kinnertiet denn Ohrwörm: „Gisela, Du büst de Fro för mi!“ — Ik komm later noch dorop t’rüüch…..

Ik müss öfters maal mit Moder mitgahn, üm an dat sogenannte „Feernwark“, achter de Orgel-Trüüchsiet een wichtige Funktschoon, ganz düchtig in de twee vörhannen Pedale to pedden, üm de nödige Lufttofuhr för Moders Överree to kriegen. Weer de Stroom weller dor, föhl ik mi in de Frietiet as magisch vun een wörmstekerige Harmonium antroken, dat all langen utmustert un in denn vördersten Karkentrakt stünn.

Fix op de oolte Bank rutscht, de quietschigen Padaals wesselsietig daal pedden, üm an utdröögten Zegenbalg mi Elan to versöken, em vull Luft to pumpen un denn de veelen Register uttoprobeern. Un wenn denn mit veel Gedüür ut dat Harmonium wat ruut kööm, wat sik meerst na ’n beswippste Dudelsackspeler anhüür, de sik dorbinnen versteken harr, dörchleev ik mien Glücksgeföhle un de ungestörte Gelegenheet, düssen Slager full Inbrunst to öven. —

Denn güng miteens de grote Karkendöör op un uns Küster kööm in sien swatte Kledaasch bedrohlich op mi to, tröök mi an ’t Ohr hooch un schimp: „Dumme Bengel, Du kannst doch Dien Moder nich mit so ’n Kattenmusik bi ’t öven stören. Ruut mit Di, Rotzlöppel, un laat di hier ni nich noch eenmaal tofaten kriegen!“

So enn denn för lange Tieden mien Klassik-Utbill an denn pikken= swatten Steinway-Flögel vun de Klaveerliehrersch un so ok mien flotte Ohrwörm: „Gisela, Du büst de Fru för mi“ un ok dat Erinnern an dat oolte wörmstekige Harmonium. - Vörbi för jümmers?…….

Veel Papeer för lange Vertellers över ’t Leven reckt nich, üm över de veelen „Op un Daals“ to vertellen, dat würr bestimmt to ’n verstuven in irgendeen Schufflaad ennen. Un so gifft dat denn nu een Riesensprung in mien Verteller över latere Tieden…… To ’n Bispill as Musik-Koopmann för klassische un ok moderne Instrumente, vun Noten, Böker un Tobehör, vun „Tuten un Blasen“ un ok jümmers noch ’n beten wat över de „Lichte Muse“ an witte un swatte Klaveertasten.

Un dat geev ok jümmers mehr Minschen, de för lütte un grötere Fieren een Muskanten engageern wullen. - So ok eenes Daags eene öllere Daam mit denn Wunsch, ik schull ehrn 70. Boortsdaag kommod de Gäst mit bekannte Ohrwörm ümrahmen…. Ehr Fründin, op Besöök ut dat ferne Amerika, fröög mi niescherig, woanns wull mienen Fundus för ’t „Musik-maken“ her kööm un so vertell ehr vergnöögt vun mien Slager; „Gisela, Du büst de Fru för mi!“

Se anter: „Könnt Se dat mool för mi anspelen?“ - „Natüürlich“, sääh ik, güng an ’t Klaveer un speel ehr de Melodie vun „Gisela“ vör. - Se würr op’nmool liekenblaß un ik beed se, sik doch op’n Stohl to setten, haal ehr fix ’n Glas Water, as se denn mit belegte Stimm sääh: „Dat is mien Leed un dat hett mien Leevster samt Text för mi alleen komponeert. - He weer in Hamboorg dortomool as Kapellmeister bi denn NWDR anstellt un dirigeer deelwies dat Dansorchester. - Un weet Se wat, - de „Gisela“, de he besingen deit, bünn ik, un heff deswegen ok mien Hart an em verloren!“ - Ik nickköpp full Twiefel. „Glöövt Se mit dat“, sääh se, „ik heff noch jümmers de ganz oolte Opnahm op ’n Tonbandkassett mit sien Singeree un de Musik vun de NWDR-Combo!“………..

Dat ik totaal baff un bannig anröhrt weer, könnt Juuch mi all glöven un so slütt sik düsse Kreis üm denn Slager : „Gisela, Du büst de Fru för mi“ na so lange Johren. - För mi as Luusbengel blifft bloot noch in Gedanken mien Spill an ’t wörmstikige Harmoniom in uns oolte Vicelinkark in Süsel.

Addi Kahl
17.12.2021

© 2021 Addi Kahl Veröffentlicht: 17.12.2021 um 18:15:06 Uhr
Dieser Text wurde 1741 mal gelesen.

Diese Seite: Weiterempfehlen - Drucken


Footer

Diese Homepage wurde realisiert durch die Event- und neue Medien GbR. (Admin)